12-9

  1. The Good Dinosaur

The Good Dinosaur is een van de meest recent geanimeerde inspanningen van Pixar, en deze brengt een grote “wat als” met zich mee. Want wat zou er gebeurd zijn als de dinosauriërs nooit uitgestorven zouden zijn. Deze film volgt een jonge dino genaamd Arlo, die weggevoerd wordt van zijn ouders en een avontuurlijke reis in het vooruitzicht heeft voordat hij weer thuis kan komen. De film is een van de visueel geniale meesterwerken die Pixar ooit heeft gemaakt, toch is de film redelijk slecht ontvangen.

 

Er zijn een aantal geweldig emotionele momenten in de film wanneer Arlo en zijn “huisdier” de menselijke Spot dichter tot elkaar komen, en The Good Dinosaur laat ook goed zien dat het bij Pixar ook kan draaien om het tonen van een verhaal in plaats van het vertellen van het verhaal. Zelfs wanneer de film bij dingen aankomt die erg bekend en vertrouwd kunnen voelen, wordt dit zo verteld dat ook kinderen dit makkelijk kunnen begrijpen – al kan de film een beetje te eng zijn voor een jong publiek.

 

 

11.Monsters University

Monsters University is Pixar’s take op een film die zich afspeelt op de hoge school, de film herintroduceerd Mike (Billy Chrystal) en Sulley (John Goodman) als eerstejaars studenten aan de MU, beide dromen om het te maken als een “scarer” waarbij ze kinderen bang moeten maken ‘s nachts. Monsters University is niet zo geweldig goed als het eerste deel (zeker omdat Boo mist) maar Monsters University is nog altijd een erg leuke en grappige film binnen het genre. Monsters University laat je kennismaken met een jongeren Mike en Sulley en dat alleen brengt al genoeg grappige elementen met zich mee om een leuke komedie op te leveren.

 

Het grootste obstakel van Pixar bij deze film zijn hun eigen films. Een groot deel van hun films is dusdanig emotioneel dat er verwachtingen zijn dat ze allemaal zo zullen zijn. Dat is een beetje misplaatst, want Pixar laat het gebruik van animaties om verhalen te vertellen duidelijk naar voren komen. En het is spijtig dat niet alle films tranentrekkers zullen zijn, maar wie houdt er niet van komedie?

 

 

  1. Monsters Inc.

Uitgebracht in 2001, brak Monsters Inc. zich vrij van het speelgoed en de insecten waarmee Pixar voorheen bekend raakte. De enige films die uitgebracht werden voor deze film zijn A Bugs life en twee Toy Story films en deze film met het verhaal over vriendelijke wezens die werken bij een groot bedrijf in Monsterpolis is heel wat anders. Met John Goodman als Sulley en Billy Crystal als Mike, vindt deze film zijn inspiratie in een omgeving die bekend is van Toy story. De film vindt namelijk inspiratie in het creëren van een werkelijkheid waarin kinderfantasieën grote meerwaarde hebben. Dus ja Virginia, er zitten monsters in je kast.

 

Toch verbleekt deze film een beetje in vergelijking met de Toy Story films. De vraag is dan ook waarom de film niet werkt zoals deze zou moeten werken. Een groot deel hiervan heeft te maken met de karakters van de film die erg dun geschetst zijn, er is geen betrokkenheid met de personages. Waar bij Toy Story de karakters in beide films even slim worden gebruikt en naar voren worden gebracht. De karakters in de twee films zijn al aan je voorgesteld voordat er andere dingen mee gaan spelen in de film. Bij Monsters Inc. zijn de karakters nooit helemaal uit de verf gekomen, uiteindelijk krijg je wel wat meer sympathie voor de karakters, maar voor het overgrote geheel (laten we zeggen 50% van de film), beweeg je gewoon door de film. Toch is Monsters Inc leuker dan een groot deel van de niet Pixar films uit dezelfde periode (hoe vaak moet het onderscheid nog gemaakt worden?!) Het is gewoon dat de film nog monsterlijker had kunnen zijn geweest.

 

 

  1. Ratatouille

Ratatouille is een risico geweest voor Pixar toen de film uitkwam in 2007, dat enkel en alleen om de titel. Laten we eerlijk zijn, de meeste Amerikanen houden niet van Frans, laat staan van de Fransozen. En zeker niet wanneer ze het niet uit kunnen spreken. Dus dat maakt deze film, op bepaalde manieren de Alien III van het Pixar oeuvre – een verborgen juweeltje omdat het niet goed is herkend als dat wat het zou moeten zijn. En een openbaring voor iedereen die zijn neus alsnog in de stoofpot wil steken. De film is geregisseerd door Brad Bird (van The Incredibles) en hij was al geliefd bij de animatie liefhebbers, omdat hij voor het werken bij Pixar mee heeft gewerkt aan The Iron Giant, toch werd de film oorspronkelijk bedacht door Jan Pinkava, de bazen van Pixar waren echter niet blij met het werk van Pinkava en Bird werd op het project gezet om het opnieuw op te bouwen.

 

Hoewel deze film nogal lauw werd ontvangen door het publiek, was het vervolg van Bird zijn film the Incredibles een terugkeer naar het film maken wat zijn naam gevestigd heeft. Een alom geprezen iets, wat maar weinig gezien is. Ratatouille heeft een uniek concept met een unieke ervaring die bij veel mensen tot herkenning zal leiden. Bird heeft van deze film een creatie gemaakt die echt voor iedereen is.